Laden...
Negentien jaar geleden zat ik in een overvol café in Brussel toen België zich niet kwalificeerde voor het EK 2008. De sfeer was grauw, het bier bitter, en niemand durfde hardop te dromen van een gouden generatie. Vandaag staan de Rode Duivels op het punt om hun vierde opeenvolgende WK te spelen, met een selectie die diepgang combineert met ervaring en een honger naar dat ene ontbrekende stukje: een hoofdprijs. Het WK 2026 in de Verenigde Staten, Mexico en Canada biedt misschien wel de laatste kans voor spelers als Kevin De Bruyne en Thibaut Courtois om hun nalatenschap te bekronen met zilverwerk op het hoogste podium.
Als senior voetbalanalist met negen jaar ervaring in sportanalyse heb ik elke fase van deze generatie gevolgd — van de teleurstellende jaren nul tot de derde plaats op het WK 2018 in Rusland. Wat ik nu zie, is een ploeg in transitie die nog steeds tot de absolute top behoort, maar die moet navigeren tussen het behouden van haar sterkhouders en het integreren van hongerig jong talent. In deze analyse neem ik je mee door alles wat je moet weten over België op het WK 2026: van de kwalificatiecampagne tot de tactische aanpak onder Rudi Garcia, van de tegenstanders in Groep G tot de quoteringen die de bookmakers hanteren.
Kwalificatie: Groepswinnaar Zonder Nederlaag
Toen de loting voor de WK-kwalificatie bekend werd gemaakt, trok ik mijn wenkbrauwen op. Groep J leek op papier beheersbaar, maar juist die wedstrijden kunnen verraderlijk zijn — vraag maar aan de Nederlanders die in 2002 thuis bleven. België bewees echter waarom ze al jaren tot de wereldtop behoren door als groepswinnaar te eindigen zonder ook maar één nederlaag te lijden. Acht overwinningen en twee gelijke spelen leverden 26 punten op uit tien wedstrijden, een score die getuigt van consistentie en efficiëntie.
De kwalificatiecampagne kenmerkte zich door verschillende fases. In de eerste helft van 2025 moest het team wennen aan het systeem van Rudi Garcia, die in december 2024 Domenico Tedesco opvolgde. De Fransman bracht een meer pragmatische aanpak mee, met nadruk op defensieve stabiliteit zonder de offensieve kwaliteiten van de ploeg te verwaarlozen. De openingswedstrijd tegen Wales in Brussel eindigde in een 2-0 zege, maar het spel was nog zoekende. Tegen juni 2025 draaide de machine op volle toeren: een 4-1 overwinning op Schotland in Glasgow bewees dat België ook buitenshuis kon domineren tegen kwaliteitsvolle tegenstanders.
Wat opviel tijdens de kwalificatie was de doelpuntenproductie verdeeld over meerdere spelers. Romelu Lukaku bleef de topscorer met acht treffers, maar Loïs Openda, Charles De Ketelaere en Kevin De Bruyne voegden elk minimaal drie doelpunten toe. Deze spreiding maakt België minder voorspelbaar dan teams die afhankelijk zijn van één enkele goaltjesdief. Aan de andere kant van het veld hield Thibaut Courtois zijn doel vier keer schoon in de tien wedstrijden, een percentage dat getuigt van een verdediging die weliswaar niet waterdicht is, maar wel betrouwbaar presteert wanneer het ertoe doet.
De enige echte hindernis tijdens de kwalificatie kwam in de vorm van twee gelijke spelen: 1-1 uit tegen Schotland in de heenwedstrijd en 0-0 thuis tegen Wales in de slotfase van de campagne. Die laatste wedstrijd, gespeeld toen de groepswinst al binnen was, toonde een experimentelere opstelling waarin Garcia jonge spelers als Arne Engels en Malick Fofana speeltijd gunde. Het eindresultaat was een ongeslagen reeks van 18 officiële wedstrijden onder Garcia, een fundament waarop de bondscoach zijn WK-voorbereiding kan bouwen.
Selectie en Sleutelspelers
De vraag die elke Belgische voetbalfan bezighoudt sinds de zomer van 2018: hoelang kan deze gouden generatie nog mee? Het antwoord op het WK 2026 zal deels afhangen van de fitheid van drie namen die al bijna een decennium het gezicht van de Rode Duivels vormen. Thibaut Courtois, Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku naderen allen de dertig of zijn die grens al gepasseerd, maar hun kwaliteiten blijven onbetwist wanneer ze fit zijn.
Thibaut Courtois is op zijn 34e nog steeds een van de beste doelmannen ter wereld. Zijn reflexen, positionering en aanwezigheid in de zestien zijn legendarisch, en zijn Golden Glove op het WK 2018 blijft een bewijs van zijn capaciteiten op het hoogste niveau. Na zijn zware knieblessure in 2023 werkte hij zich knap terug naar de top bij Real Madrid, waar hij afgelopen seizoen opnieuw cruciaal was in hun Champions League-campagne. De 107 interlands die hij achter zijn naam heeft staan, maken hem tot de ervaren rots waarop België kan bouwen wanneer de druk maximaal is.
Kevin De Bruyne, 35 jaar oud wanneer het WK van start gaat, heeft een seizoen achter de rug bij Napoli dat gekenmerkt werd door blessureleed maar ook door flitsen van zijn ongeëvenaarde passing. Zijn vermogen om wedstrijden te beslissen met één actie — een steekpass, een schot van afstand, een assist uit het niets — blijft intact. Met 115 interlands en meer dan 30 assists voor de nationale ploeg is hij statistisch gezien een van de meest productieve aanvallende middenvelders in de geschiedenis van het internationale voetbal. De vraag is niet of hij nog steeds van wereldklasse is, maar of zijn lichaam een volledig toernooi van zeven wedstrijden aankan.
Romelu Lukaku blijft de recordtopscorer van België met meer dan 60 doelpunten in het shirt van de Rode Duivels. Op zijn 33e is hij misschien niet meer de snelle diepe spits van weleer, maar zijn fysieke aanwezigheid, kopkracht en afwerkingsvermogen maken hem tot een constante dreiging in de zestien meter. Zijn prestaties bij zijn clubteam het afgelopen seizoen waren wisselvallig, maar Lukaku heeft keer op keer bewezen dat hij bij de nationale ploeg een ander niveau haalt. Garcia zal hem waarschijnlijk als basisspeler gebruiken, met Loïs Openda als energieke optie vanaf de bank.
Naast deze drie iconen beschikt België over een nieuwe garde die klaarstaat om het stokje over te nemen. Jérémy Doku, 24 jaar, heeft zich bij Manchester City ontwikkeld tot een van de meest gevreesde vleugelaanvallers ter wereld. Zijn snelheid, dribbelvaardigheid en directheid maken hem tot een nachtmerrie voor verdedigers. Amadou Onana, de fysiek imposante middenvelder, brengt kracht en duelvermogen naar het middenveld en vormt samen met Youri Tielemans een duo dat zowel kan verdedigen als opbouwen. Charles De Ketelaere, die eindelijk zijn potentieel waarmaakt in Italië, biedt creativiteit en scorend vermogen als aanvallende middenvelder of tweede spits.
In de verdediging heeft België met Wout Faes en Zeno Debast twee jonge centrale verdedigers die de afgelopen jaren internationale ervaring hebben opgebouwd. De 27-jarige Faes is uitgegroeid tot een betrouwbare kracht bij Leicester City, terwijl Debast, nog maar 22, al ervaring heeft opgedaan bij Anderlecht en zijn buitenlandse avontuur. Timothy Castagne en Thomas Meunier leveren ervaring en aanvallende impulsen op de rechterkant, terwijl Arthur Theate de linkerkant bezet. Het ontbreken van een absolute wereldtopper achterin blijft een zorgpunt, maar de collectieve organisatie onder Garcia compenseert individuele tekortkomingen.
Tactiek onder Rudi Garcia
Toen Rudi Garcia in december 2024 aantrad als bondscoach, wist ik niet wat ik moest verwachten. Zijn staat van dienst bij clubs als Marseille, Roma en Lyon was gemengd: momenten van briljantie afgewisseld met periodes van stagnatie. Maar wat Garcia naar België bracht, was precies wat de ploeg nodig had na de soms chaotische aanpak van Tedesco: structuur, pragmatisme en een duidelijke hiërarchie.
Het basissysteem van Garcia is een 4-2-3-1 formatie die flexibel kan schakelen naar een 4-3-3 of zelfs een 3-4-3 afhankelijk van de tegenstander. In de opbouw spelen de twee controlerende middenvelders — meestal Onana en Tielemans — een cruciale rol door de bal te circuleren en de aanval te lanceren. De nummer tien, vaak De Ketelaere of De Bruyne, krijgt de vrijheid om tussen de linies te opereren en verbindingen te maken met de spitsen. Op de vleugels zorgen Doku en een roterende bezetting aan de andere kant voor breedte en diepgang.
Defensief hanteert Garcia een gecontroleerde pressing die begint op het middenveld in plaats van hoog op het veld. Deze benadering vermindert de fysieke belasting op de oudere spelers en minimaliseert de ruimte die snelle tegenstanders kunnen exploiteren achter de verdediging. België verdedigt compact in een blok, met de wingbacks die naar binnen schuiven om een vijfmansverdediging te vormen wanneer de tegenstander aanvalt. Deze pragmatische aanpak heeft geleid tot minder spectaculaire maar effectievere verdedigende prestaties: in de 18 officiële wedstrijden onder Garcia incasseerde België gemiddeld minder dan één doelpunt per wedstrijd.
In balbezit moedigt Garcia geduldig positiespel aan, met nadruk op het vinden van de vrije man en het uitlokken van fouten bij de tegenstander. De snelheid komt vaak via de vleugels, waar Doku en zijn partner in crime ruimte krijgen om één-tegen-één situaties te creëren. Lukaku fungeert als aanspeelpunt en scherm, die de bal kan vasthouden en meespelers in stelling brengt. Wanneer De Bruyne fit is, komt daar een extra dimensie bij: zijn lange ballen over de verdediging en zijn vermogen om te schieten van afstand dwingen tegenstanders om hoger druk te zetten, wat weer ruimte creëert voor de lopers.
Een interessant element van Garcia’s tactiek is het gebruik van dode spelmomenten. België heeft onder zijn leiding geïnvesteerd in setpieces, met getrainde routines bij hoekschoppen en vrije trappen die al meerdere doelpunten hebben opgeleverd. Courtois’ lengte en distributievermogens maken hem ook een wapen bij uittrappen, waarbij hij regelmatig de pressing van de tegenstander omzeilt met precieze lange ballen naar de flanken.
Groep G: Tegenstanders Geanalyseerd
De loting voor het WK 2026 was België goedgezind, althans op het eerste gezicht. Groep G bevat naast de Rode Duivels nog Egypte, Iran en Nieuw-Zeeland — een samenstelling die België als duidelijke favoriet positioneert. Maar wie de WK-geschiedenis kent, weet dat favorieten niet altijd winnen en dat onderschatting de grootste vijand is van elke toernooifavoriet.
Egypte is de gevaarlijkste tegenstander in de groep. Met Mohamed Salah, op zijn 34e nog steeds een van de beste vleugelaanvallers ter wereld, beschikt Egypte over een speler die op elk moment een wedstrijd kan beslissen. De Egyptenaren hebben zich na hun teleurstellende Afrika Cup 2024 herpakt onder bondscoach Rui Vitória en kwalificeerden zich overtuigend via de CAF-voorronde. Hun speelstijl combineert een solide defensieve organisatie met snelle omschakelingen, waarbij Salah centraal staat in de aanval. Naast Salah beschikt Egypte over ervaren internationals als Mohamed Elneny op het middenveld en Omar Marmoush, die in de Bundesliga uitgroeide tot een complete aanvaller. De wedstrijd tegen Egypte op 15 juni in Seattle zal waarschijnlijk de sleutelwedstrijd zijn die bepaalt wie als groepshoofd doorgaat.
Iran vormt een vraagteken in de groep, en niet alleen sportief. De geopolitieke spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten hebben geleid tot onzekerheid over deelname. Op het moment van schrijven eist Iran dat hun wedstrijden worden verplaatst naar Mexicaanse stadions, een eis die FIFA nog niet heeft gehonoreerd. Sportief gezien is Iran een ploeg die je niet mag onderschatten: hun defensieve discipline en fysieke kracht maakten hen tot een lastige tegenstander op het WK 2022, waar ze bijna een punt pakten tegen de latere kampioen Argentinië. Mocht Iran deelnemen, dan zal de wedstrijd op 21 juni in Los Angeles een test zijn van België’s geduld en doorzettingsvermogen tegen een opponent die de bus zal parkeren.
Nieuw-Zeeland is de outsider van de groep en keert terug naar het WK voor het eerst sinds 2010. De All Whites kwalificeerden zich via de Oceanische zone, waar ze dominant waren maar tegen beperkte tegenstand speelden. Hun selectie mist grote namen en ervaring op het hoogste niveau, wat hen tot de meest haalbare tegenstander maakt. Toch zijn knockout-fases gevuld met verhalen van underdogs die voor verrassingen zorgden, en België mag de wedstrijd op 26 juni in Vancouver niet onderschatten. Het tijdsverschil — de wedstrijd begint om 23:00 lokale tijd, oftewel 05:00 Belgische tijd — maakt deze confrontatie extra uitdagend voor Belgische fans die willen volgen.
Mijn analyse van de groep leidt tot een duidelijke conclusie: België zou met minimaal zes punten uit drie wedstrijden moeten eindigen, en groepswinst is het realistische doel. De openingswedstrijd tegen Egypte is cruciaal: een overwinning daar zet de toon voor de rest van het toernooi en vermindert de druk op de volgende wedstrijden. Een gelijkspel zou acceptabel zijn, maar een nederlaag zou betekenen dat België in de resterende twee wedstrijden geen fouten meer mag maken.
Wedstrijdschema België
Het wedstrijdschema van België op het WK 2026 is logistiek uitdagend maar sportief beheersbaar. De Rode Duivels spelen al hun groepswedstrijden aan de westkust van Noord-Amerika, wat lange vluchten vermijdt tussen de speelsteden. Dit is een voordeel ten opzichte van teams die heen en weer moeten reizen tussen New York en Los Angeles.
De eerste wedstrijd vindt plaats op 15 juni om 15:00 lokale tijd in het Lumen Field in Seattle, tegen Egypte. Voor Belgische fans betekent dit een aanvangstijd van 21:00 CET, een vriendelijk uur om de openingswedstrijd te volgen. Seattle biedt een gematigd klimaat in juni, met temperaturen rond de 20 graden Celsius en beperkte vochtigheid — ideale omstandigheden voor Europese spelers die niet gewend zijn aan extreme hitte.
De tweede groepswedstrijd tegen Iran staat gepland voor 21 juni om 15:00 lokale tijd in het SoFi Stadium in Inglewood, nabij Los Angeles. Opnieuw is de Belgische tijd vriendelijk: 21:00 CET. Los Angeles in juni betekent warmere temperaturen, rond de 25-28 graden, maar de wedstrijd in een overdekt stadion met airconditioning neutraliseert dit voordeel voor de tegenstander. Het SoFi Stadium, thuisbasis van de LA Rams en Chargers, biedt een moderne infrastructuur die past bij een WK-wedstrijd.
De afsluitende groepswedstrijd tegen Nieuw-Zeeland vindt plaats op 26 juni om 23:00 lokale tijd in BC Place in Vancouver, Canada. Dit is de meest onvriendelijke tijd voor Belgische kijkers: 05:00 CET de volgende ochtend. Garcia zal waarschijnlijk roteren in deze wedstrijd als de kwalificatie al vaststaat, wat speeltijd biedt aan bankspelers en de sterkhouders rust geeft voor de knockoutfase. Vancouver biedt aangenaam weer en een Canadese sfeer die, hoewel niet vijandig, ook niet de Belgische ploeg zal aanmoedigen.
Na de groepsfase begint de knockoutfase op 28 juni met de Round of 32. Als België als groepswinnaar eindigt, zal hun tegenstander waarschijnlijk een derde geplaatste ploeg uit een van de groepen E, F, G of H zijn. Dit zou een haalbare loting moeten opleveren, met mogelijke tegenstanders als Ecuador, Tunesië of Saudi-Arabië. De wedstrijden in de knockoutfase worden gespeeld op wisselende locaties door heel Noord-Amerika, wat betekent dat België zich moet voorbereiden op mogelijke lange reizen naarmate ze verder komen in het toernooi.
Quoteringen en Value Bets
De bookmakers klasseren België als een outsider voor de WK-titel, met quoteringen rond de 21.00 voor de eindzege. Dit plaatst de Rode Duivels in de categorie van zogenaamde “dark horses” — teams die niet tot de absolute favorieten behoren maar wel de kwaliteit hebben om tot de laatste vier of verder te komen. Ter vergelijking: Frankrijk en Argentinië noteren rond 5.00-6.00, Engeland en Brazilië rond 7.00-8.00, en Duitsland en Spanje rond 10.00-12.00.
Voor groepswinst in Groep G liggen de quoteringen voor België rond 1.45, wat aangeeft dat de bookmakers overtuigd zijn van Belgische dominantie in deze poule. Egypte volgt op afstand met odds rond 4.50, terwijl Iran op 7.00 staat en Nieuw-Zeeland ver achteraan ligt met quoteringen boven de 25.00. Een weddenschap op België als groepswinnaar biedt weinig waarde gezien de lage quotering, maar de zekerheid is relatief hoog.
Waar ik persoonlijk waarde zie, is in de markt voor België om de halve finale te bereiken. Met quoteringen rond 3.50 biedt dit een interessante risico-rendementsverhouding. De weg naar de laatste vier hangt af van de loting, maar met een gunstige route via de Round of 32 en Round of 16 is een plek bij de laatste acht realistisch. Vanaf de kwartfinale wordt het lastiger, maar de ervaring van de Belgische kern op grote toernooien — derde plaats WK 2018, kwartfinales EK 2024 — suggereert dat ze in staat zijn om te presteren wanneer het er echt toe doet.
Een andere interessante markt is de topscorer van de groep. Romelu Lukaku noteert rond 2.50, gevolgd door Mohamed Salah op 3.00 en Loïs Openda op 6.00. Gezien België’s verwachte dominantie in de groep en Lukaku’s honger naar doelpunten in het nationale shirt, is de quotering voor Lukaku als groepstopscorer een serieuze overweging. Hij zal waarschijnlijk alle drie de wedstrijden starten en krijgt de strafschoppen toegewezen.
Waar ik voorzichtiger mee zou zijn, is het wedden op België voor de eindzege. Hoewel de quotering van 21.00 aantrekkelijk lijkt, zijn er legitieme zorgen over de diepte van de selectie, de fitheid van sleutelspelers en de kwaliteit van de concurrentie. Teams als Frankrijk, Argentinië en Engeland beschikken over bredere selecties en jongere kernspelers. België’s beste kans ligt in het vermijden van de absolute toppers tot de halve finale, en zelfs dan is niets gegarandeerd.
België op Vorige WK’s
De WK-geschiedenis van België is een verhaal van hoogtepunten en teleurstellingen, van gemiste kansen en onverwachte successen. Het begrijpen van deze geschiedenis helpt om de huidige generatie in perspectief te plaatsen en de druk te begrijpen die op hun schouders rust.
Het hoogtepunt blijft onbetwist het WK 2018 in Rusland, waar België derde eindigde na overwinningen op Brazilië en Engeland. De halve finale tegen Frankrijk was een tactische strijd die met 1-0 verloren ging, een resultaat dat de Belgische fans nog steeds pijn doet. De bronzen medaille was een schrale troost, maar het toonde de wereld dat België tot de absolute top behoorde. Kevin De Bruyne, Eden Hazard en Romelu Lukaku schitterden, terwijl Thibaut Courtois de Golden Glove won als beste doelman van het toernooi.
Het WK 2022 in Qatar was een teleurstelling die de tand des tijds illustreerde. België, dat als nummer twee van de wereldranglijst naar het toernooi afreisde, struikelde in de groepsfase en werd uitgeschakeld na een nederlaag tegen Marokko en een doelpuntloos gelijkspel tegen Kroatië. De eenheid binnen de groep leek gebroken, met geruchten over interne conflicten en een verouderde selectie die niet meer kon tippen aan de gloriedagen van 2018. Het was een pijnlijke wake-up call die leidde tot de aanstelling van Tedesco en later Garcia.
Verder terug in de geschiedenis kent België memorabele momenten. Het WK 1986 in Mexico bracht een vierde plaats, met Enzo Scifo als smaakmaker en Jean-Marie Pfaff als legendarische doelman. De halve finale tegen Argentinië, met Maradona in zijn beste vorm, ging met 2-0 verloren, maar België had laten zien dat ze op het hoogste niveau konden meedraaien. Het WK 2014 in Brazilië markeerde het begin van de huidige gouden generatie, met een kwartfinale-uitschakeling tegen Argentinië als resultaat.
Wat de geschiedenis leert, is dat België in staat is om ver te komen op WK’s, maar dat de laatste stap — het bereiken en winnen van een finale — vooralsnog onbereikbaar is gebleven. De vraag voor 2026 is of deze generatie, mogelijk in haar laatste dans, eindelijk die barrière kan doorbreken.
Factor X: De Gouden Generatie
Er is een term die onlosmakelijk verbonden is geraakt met het Belgische voetbal van de afgelopen vijftien jaar: de gouden generatie. Deze groep spelers, geboren tussen 1987 en 1999, bracht België van de anonimiteit van de jaren 2000 naar de absolute wereldtop. Maar elke gouden generatie heeft een houdbaarheidsdatum, en de vraag is of het WK 2026 de laatste kans is om de belofte waar te maken.
Kevin De Bruyne is het symbool van deze generatie: een speler wiens talent onomstotelijk is, maar wiens prijzenkast bij de nationale ploeg leeg blijft. Op 35-jarige leeftijd tijdens het WK 2026 heeft hij nog steeds de kwaliteit om wedstrijden te beslissen, maar zijn lichaam heeft de afgelopen jaren steeds vaker geprotesteerd. Als De Bruyne fit is, transformeert België van een goede ploeg naar een geweldige ploeg. Zijn passing, zijn visie, zijn vermogen om het tempo te dicteren — het zijn eigenschappen die niet te vervangen zijn.
Thibaut Courtois en Romelu Lukaku vormen samen met De Bruyne de driehoek waarop België’s succes rust. Courtois brengt rust en zekerheid achterin, Lukaku levert de doelpunten, en De Bruyne verbindt alles met zijn creativiteit. Maar alle drie zijn ze ouder dan dertig, en alle drie hebben ze te maken gehad met blessures en vormverlies de afgelopen jaren. De marge voor fouten is kleiner dan ooit.
Toch is er hoop in de vorm van de volgende generatie. Jérémy Doku, Amadou Onana, Charles De Ketelaere, Loïs Openda, Zeno Debast — deze spelers zijn tussen de 22 en 26 jaar oud en hebben de kwaliteit om de fakkel over te nemen. Het WK 2026 zou een kruispunt kunnen zijn: een toernooi waar de oude garde de leiding neemt met de jonge garde als ondersteuning, of een toernooi waar de jonge garde doorbreekt terwijl de oude garde adviseert vanaf de zijlijn.
De factor X voor België is of de chemie tussen deze twee generaties kan functioneren onder de druk van een WK. De ervaring van De Bruyne, Courtois en Lukaku is onbetaalbaar, maar hun fysieke beperkingen kunnen een rem zijn. De energie en frisheid van Doku, Onana en De Ketelaere zijn essentieel, maar hun gebrek aan WK-ervaring kan hen opbreken in cruciale momenten. Het vinden van de juiste balans is Garcia’s grootste uitdaging.
Voorspelling: Hoe Ver Komen de Duivels?
Na negen jaar van analyse, duizenden wedstrijden bekeken en tientallen rapporten geschreven, durf ik een voorspelling te wagen voor België op het WK 2026. Het is geen exacte wetenschap — voetbal zou saai zijn als het dat wel was — maar gebaseerd op de beschikbare data, de selectie en de loting zie ik een realistisch scenario.
Groepsfase: België eindigt als eerste in Groep G met 7 punten (twee overwinningen, één gelijkspel). De openingswedstrijd tegen Egypte wordt met 2-1 gewonnen na een spannende eerste helft, Iran wordt met 1-0 verslagen in een defensieve strijd, en tegen Nieuw-Zeeland speelt een geroteerde ploeg 1-1 gelijk. Lukaku scoort drie keer en wordt groepstopscorer.
Round of 32: België treft een derde geplaatste ploeg, waarschijnlijk Tunesië of Ecuador, en wint comfortabel met 2-0. De uitschakeling van een zwakkere tegenstander bouwt vertrouwen op en geeft Garcia de kans om zijn basiself te testen.
Round of 16: Hier wordt het interessant. België zou kunnen stuiten op een ploeg als Uruguay, Japan of Zwitserland, afhankelijk van de andere groepsresultaten. Ik voorspel een overwinning na verlenging tegen Uruguay, 2-1, met een beslissende goal van De Ketelaere in de 105e minuut. Het is het type wedstrijd dat de Belgische hartslag verhoogt maar uiteindelijk goed afloopt.
Kwartfinale: Dit is waar de reis waarschijnlijk eindigt. België zou kunnen stuiten op Duitsland, Nederland of Engeland — allemaal ploegen met de kwaliteit om de Rode Duivels te verslaan. Mijn voorspelling is een kwartfinale-uitschakeling tegen Duitsland met 2-1, een wedstrijd die wordt beslist door een moment van individuele klasse van Florian Wirtz of Jamal Musiala. België vecht tot het einde, maar de bredere selectie en de jongere benen van de Duitsers maken het verschil.
Conclusie: een kwartfinale is mijn realistische verwachting, met de halve finale als optimistisch scenario mocht de loting meevallen en de sleutelspelers fit blijven. De WK-titel is een droom die waarschijnlijk onvervuld blijft, maar de reis ernaartoe zal spannend en emotioneel zijn. Voor de Belgische fans is het zaak om te genieten van deze generatie zolang het nog kan — het is niet vanzelfsprekend dat de volgende even getalenteerd zal zijn.